Δε γίνεται και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος...

του μιντιάκια 11

Δευτέρα βράδυ κι ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος έχει καλεσμένους στην εκπομπή του τους κύριους Ψωμιάδη και Μπόλαρη, υποψήφιους περιφερειάρχες κεντρικής Μακεδονίας. Ενώ η συζήτηση εξελίσσεται, ο γνωστός δημοσιογράφος ζητά από τους δύο πολιτικούς να σχολιάσουν τοποθέτηση του Άδωνι Γεωργιάδη, μέσα από την οποία ο βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ. καλεί -με αφορμή την άνοδο των ποσοστών του Κ.Κ.Ε.- τους υποστηρικτές του καπιταλιστικού συστήματος (βλ. τους εκπροσώπους των άλλων κομμάτων) σε συστράτευση γιατί σε λίγο, όπως ισχυρίζεται, ''θα μας κυβερνήσουν οι μπολσεβίκοι''.
Δεδομένης της μεγάλης εριστικότητας της παραπάνω δήλωσης, αλλά και της παρότρυνσης του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου είναι προφανές ότι οι δύο υποψήφιοι πρόκειται να την καταδικάσουν, ή εν πάσει  περιπτώσει να διαφοροποιηθούν από αυτή. Τον λόγο παίρνει πρώτος ο Παναγιώτης Ψωμιάδης, ο οποίος  πράγματι εκφράζει τις διαφωνίες του για την επιλογή της συγκεκριμένης λέξης, την οποία και χαρακτηρίζει ως ακραία, υποστηρίζοντας πως οι κομμουνιστές είναι άξιοι να προσφέρουν για την τοπική αυτοδιοίκηση και την κοινωνία γενικότερα στον ίδιο βαθμό με όλους τους άλλους.. Αμέσως όμως σπεύδει να διευκρινίσει ότι κατά τ' άλλα ο ίδιος είναι μεγάλος φαν του Άδωνι Γεωργιάδη και ότι τον πάει πολύ.
Στο σημείο αυτό κάθε νοήμων τηλεθεατής μπορεί να αντιληφθεί την αντίφαση που υποβόσκει στα λεγόμενα του κύριου Ψωμιάδη. Αντίφαση που κάνει μπαμ και εδράζεται στην ανάγκη του υποψήφιου περιφερειάρχη να ρίξει γέφυρες με την αριστερά, ταυτόχρονα όμως να κάνει παιχνίδι και στην έδρα του, στα δεξιά... και γιατί όχι και ακόμα δεξιότερα.
Δυστυχώς η τακτική αυτή, η τακτική του βάζω στο μίξερ...

Αποτέλεσμα (κυρίως) του ξύλινου πολιτικού λόγου η μεγάλη αποχή

του μιντιάκια 11
Ποιος ευθύνεται για την κακή πορεία της εθνικής οικονομίας;

Η αγία (τηλεοπτική) οικογένεια

του μιντιάκια 11

Τυχαίο; Δε νομίζω...

Μητρόπουλος-Αμυράς: Η μέρα με τη νύχτα...

του μιντιάκια 11

 Ο πρώτος κατεβαίνει ως υποψήφιος περιφερειάρχης στην Αττική με το συνδυασμό ''ΑΤΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ - ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ'', υποστηριζόμενος από τον Συνασπισμό. Ο δεύτερος κατεβαίνει ως ανεξάρτητος και διεκδικεί το δήμο της Αθήνας με το συνδυαμό ''ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΘΗΝΑ''. Και οι δύο σε λιγότερο από 24 ώρες θα διεκδικήσουν -για διαφορετικές βέβαια θέσεις- την ψήφο των κατοίκων του Λεκανοπεδίου. Αυτό βέβαια φαίνεται πως είναι το μοναδικό κοινό τους στοιχείο.
  Βλέπετε οι δύο υποψήφιοι επέλεξαν εντελώς διαφορετική τακτική καθ' όλη της διάρκεια της προεκλογικής περιόδου με στόχο την προώθηση της υποψηφιότητας τους. Ο Αλέξης Μητρόπουλος θεώρησε σκόπιμο να μην αφήσει γειτονιά του λεκανοπεδίου που να μη γεμίσει με αφίσες του. Σε κολώνες, σε στάσεις λεωφορείων, σε τοίχους και στασίδια, όπου κι αν γυρίσεις το κεφάλι σου θα αντικρίσεις αφίσες και προεκλογικό υλικό, με το οποίο ο γνωστός εργατολόγος σε καλεί να στηρίξεις το συνδυασμό του και να καταψηφίσεις το μνημόνιο. Καλό και ''άγιο'' το μήνυμα που περνάει αλλά ο σκοπος αγιάζει τα μέσα; Μάλλον ο κύριος Μητρόπουλος μέσα στο άγχος της εκστρατείας του λησμόνησε πως το κόμμα που τον στηρίζει είναι ο Συνασπισμός. Ο Συνασπιμός της Αριστεράς, των κινημάτων και της ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ.
 Στον αντίποδα ο Γιώργος Αμυράς . Ο γνωστός δημοσιογράφος και παρουσιαστής επέλεξε να μη τυπώσει ούτε μια...

Τζέφρι αλά Γιούρι

του μιντιάκια 11 
Ο Γιώργος Παπανδρέου αφού είδε και αποείδε ότι ο υποψήφιος του στην περιφέρεια Αττικής δεν έχει καμιά τύχη, επιστράτευσε... το τελευταίο του όπλο!!!

Το τερπνόν μετά του ωφελίμου...

του μιντιάκια 11

Το πολύπαθο Καστελόριζο

του μιντιάκια 11

 Παρασκευή 23 Απριλίου 2010. Ο Γιώργος Παπανδρέου ανακοινώνει την προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ και η αρχή του-διαφαινόμενου-  τέλους μόλις ξεκινά. Οι περισσότεροι θα θυμάστε ότι το μέρος που κρίθηκε ως το καταλληλότερο για να απαγγελθεί το μοιραίο εκείνο διάγγελμα του πρωθυπουργού ήταν το Καστελόριζο (έτσι. για να έχουμε θέα τη θάλασσα). Εκεί... πατήθηκε το κουμπί.
Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης επισκέπτεται το ακριτικό νησί και μεταξύ άλλων βαρύγδουπων δηλώσεων  -και πάλι με θέα το γραφικό λιμάνι του νησιού- προοιωνίζει πως μια μέρα το Καστελόριζο μπορεί να σώσει την Ελλάδα λόγω των κοιτασμάτων που διαθέτει.
Θα περίμενε κανείς πως οι ενέργειες και οι δηλώσεις αυτές των δύο πολιτικών αρχηγών θα ενείχαν και ένα συμβολισμό ως προς το ενδιαφέρον που μετά από πολλά χρόνια αποφάσισε να δείξει η ελληνική πολιτεία απέναντι στο νησί που όντας σε απόσταση αναπνοής από την Τουρκία αποτελεί το νοτιότερο άκρο της χώρας μας.  Δυστυχώς το ''ενδιαφέρον'' αυτό φαίνεται πως δεν διήρκησε αρκετά, αφού όπως πληροφορήθηκα το Καστελόριζο βρίσκεται εδώ και μια εβδομάδα χωρίς ακτοπλοική σύνδεση με την υπόλοιπη χώρα μια και το υπουργείου Θαλασσίων  Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας «έκοψε» τα τρία επιδοτούμενα μοναδικά δρομολόγια που εκτελούνταν κάθε εβδομάδα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι κάτοικοι του Καστελλόριζου να επισκέπτονται την απέναντι τουρκική πόλη...

Υπάρχει ελπίδα στον ορίζοντα;

του μιντιάκια 11

 3 μέρες μετά τη γνωστή σε όλους πλέον διακαναλική , όπου ο πρωθυπουργός ζήτησε ψήφο ελπίδας κι όχι διαμαρτυρίας και 10 μέρες πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές με τους περισσότερους υποψήφιους δήμαρχους και περιφερειάρχες να τάζουν πολλά -εφικτά και ανέφικτα- είναι απορίας άξιο αν υπάρχει έστω και ένας νοήμων - και νομοταγής- Έλληνας που να μπορεί να ατενίζει το μέλλον με ελπίδα και αισιοδοξία.
 Όσον αφορά τα ζητήματα διαχείρισης από την κεντρική πολιτεία, υπάρχει κάποιος που να πιστεύει πως ανεξαρτήτως του μηνύματος των προσεχών εκλογών, ανεξαρτήτως αυτής, της επόμενης ή και των προσεχών κυβερνήσεων, η χώρα αυτή μαζί με τους κατοίκους της θα καταφέρουν να ευημερήσουν; Ότι θα αναπτυχθεί η ανύπαρκτη βιομηχανία, θα βελτιωθεί το κάκιστο σύστημα της ''δωρεάν'' εκπαίδευσης, θα δωθούν λύσεις στις σπατάλες και την κακοδιαχείριση στα νοσοκομεία ή θα ανακτήσουμε τη χαμένη εθνική μας κυριαρχία;
 Από την άλλη όσο έχει να κάνει με τα αυτοδιοικητικά, μετά τις εκλογές -λόγω Καλλικράτη και άλλων παραμέτρων- τα πράγματα μόνο εύκολα δε θα είναι. Γιατί κακά τα ψέματα είναι πολύ δύσκολο -ανεξαρτήτως δημάρχου- να διευθετηθεί το ζήτημα με τους μετανάστες και το παραεμπόριο στην Αθήνα. Εξίσου δύσκολο να προχωρήσει η ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης που για δεκαετίες έχει μείνει πίσω, πόσο μάλλον τώρα που τα ήδη στενά οικονομικά περιθώρια δείχνουν...

Αυτοκριτική αντί editorial

του μιντιάκια 11

 Στη ζωή συχνά κάνουμε λάθη. Μεγάλα ή μικρά, δεν έχει σημασία, τα λάθη είναι αυτονόητο ότι θα υπάρξουν ή έστω θα συνυπάρξουν μαζί με τα θετικά επακόλουθα των πράξεων μας. Το σημαντικό ,όμως, είναι να μπορούμε να τα εντοπίσουμε, να εστιάσουμε σ' αυτά και να τα διορθώσουμε.

 Ασχολούμενος με το blogging τα τελευταία δύο χρόνια ήρθε η στιγμή που είπα: '' ώπα μάγκα, παρ' το αλλιώς''. Σε μια προσπάθεια να αυξηθεί το αναγνωστικό κοινό του blog μου υπέπεσα στην παγίδα της συνεχής ροής -ασήμαντων εν πολλοίς- πληροφοριών και ειδήσεων μέσα από διαδοχικές copy-paste αναρτήσεις. Τελικά το blog που διηύθυνα κατέληξε να είναι κάτι άλλο από αυτό που είχα οραματιστεί όταν ξεκινούσα: ένας χώρος έκφρασης, προβληματισμού και  ανταλλαγής απόψεων. Αντ' αυτού μετετράπη σε μια αξιόλογη πλην όμως ψυχρή ''μηχανή'' σερβιρίσματος ειδήσεων, ενώ το μεράκι της ενασχόλησης με το blog έδωσε τη θέση τουσε μια μηχανική δραστηριότητα που κατά βάθος βαριόμουν αφόρητα. Και όλα αυτά γιατί έκανα εκπτώσεις. Εκπτώσεις σε αυτά που πίστευα, εκπτώσεις σ' αυτά που εξέφραζα,  εκπτώσεις στα θέματα με τα οπόια καταπιανόμουν. Τελικά το blog κατέληξε να θεωρείται μεν πετυχημένο , χωρίς όμως προσωπικά να με ικανοποιεί αφού δεν είχε κάποια ιδιαίτερη ταυτότητα ή οτιδήποτε που να το κάνει να ξεχωρίζει.

 Νομίζω όμως παιδιά -και απευθύνομαι στους συνοδοιπόρους από τα παλιά- πως ήρθε η ώρα να επανορθώσουμε. Η ώρα να δημιουργήσουμε ένα διαδικτυακό χώρο που να μας εκφράζει και να απηχεί τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες μας. Ένα ιστολόγιο που δε θα είναι μία από τα συνηθισμένα, αλλά που αντιμετωπίζοντας την επικαιρότητα, την καθημερινότητα και -εν γένει- τη ζωή αλλιώς θα έχει κάτι...